Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, A. C.-T., reprezentowana przez radcę prawnego, W. R., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że egzekucja należności objętej decyzją narazi ją na niepowetowaną szkodę. Za uwzględnieniem jej żądania dodatkowo przemawia fakt, iż na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jej skarga jest oczywiście uzasadniona. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli uchronić Skarb Państwa od konieczności naprawienia ewentualnych szkód, wyrządzonych egzekucją przedmiotowego zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Egzekucja zobowiązania podatkowego, ustalonego na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), którego niekonstytucyjność orzekł Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., (SK 18/09) może wywołać taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia.
Z tych przyczyn Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.