Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. w przedmiocie określenia T. S. wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, celem wydania zaświadczenia.
Powyższa decyzja została doręczona Prezydentowi Miasta P. oraz T. S., którego pouczono o przysługującym prawie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że Prezydent Miasta P. decyzję otrzymał w dniu 2 września 2010r., natomiast T. S. w dniu 20 września 2010 r.
T. S. skargę na decyzję nadał w dniu 25 października 2010 r. Poza niezadowoleniem z dotychczas prowadzonego postępowania wskazał, iż w przypadku ewentualnego przekroczenia terminu "odwołania" prosi o jego przywrócenie. Jak wskazał błąd mógł wyniknąć z mylnego odnotowania daty odbioru korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a. Sąd może przywrócić termin, którego uchybienie nie było zawinione przez stronę.
W niniejszej sprawie niewątpliwie nastąpiło przekroczenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 20 września 2010 r., a zatem nadana przez skarżącego skarga w dniu 25 października została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął w dniu 20 października 2010 r., co zresztą skarżący sam przyznał.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Zauważyć bowiem należy, iż w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dnia 27 sierpnia 2010r., zawarto pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Złożenie zatem przez T. S. skargi po upływie terminu było nieprawidłowe oraz niezgodne z pouczeniem. Okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu nie stanowi bliżej nie sprecyzowane "mylne odnotowanie daty".
Zauważyć w tym kontekście należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody.
W tym kontekście wskazać należy, iż nie można uznać, iż skarżący działał z należytą staranności i troską o swoje interesy, skoro nie zastosował się do prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dnia 27 sierpnia 2010r.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.