Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez M. O. jak również wniosku o wstrzymanie, jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżąca uzasadnia tym, iż nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest nigdzie zatrudniona i nie ma żadnych dochodów stąd jak pisze egzekucja z majątku wspólnego, jej i jej męża, pozbawi ją możliwości egzystencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania oderwane jest od oceny zasadności skargi i sprowadza się do badania czy wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia doprowadzi do sytuacji wyżej wymienionej. Ma charakter ochrony tymczasowej, na czas toczącego się postępowania sądowego, celem zapobieżenia nieodwracalnym skutkom niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych.
Ciężar wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. To bowiem od uprawdopodobnienia tych okoliczności, zależeć będzie powodzenie wniosku.
Niewątpliwie ważniejszą od oceny trafności podnoszonych argumentów będzie jednak ocena charakteru zaskarżonego rozstrzygnięcia. Już z logicznego punktu widzenia wynika, że wstrzymaniu wykonania podlegać mogą tylko te akty, które nadają się do wykonania. Brak tej cechy, pozbawiać będzie dalsze rozważania sądu, jakiejkolwiek zasadności. Skoro bowiem akt nie podlega wykonaniu to nie można zastanawiać się nad skutkami jego wykonania.
Przedmiotem niniejszego wniosku jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 21 kwietnia 2010 r., Nr [...] ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 29.663,00 zł. Zatem punktem odniesienia w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu a nie decyzja ustalająca wysokość podatku. O ile ta ostatnia mogłaby się nadawać do wykonania i w efekcie spowodować trudne do odwrócenia skutki czy też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody o tyle postanowienie o stwierdzeniu uchybiania terminu do wniesienia odwołania nie powoduje po stronie organu konieczności podjęcia jakichkolwiek czynności, których potrzebę wstrzymania uzasadniałby przedstawiona przez skarżącą sytuacja majątkowa.
Zaznaczyć należy, że zarówno w przedmiocie tego wniosku jak i skargi Sąd jest związany granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowana przez uprawniony podmiot. W niniejszej sprawie będzie to jak wspomniano wcześniej postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji działając przy tym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.