Uzasadnienie
Skargą z dnia 26 marca 2004 roku "A." Spółka z o. o. z siedzibą w D. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004 roku, Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług. W skardze zawarto nadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 kwietnia 2004 roku skarżąca Spółka przedłożyła żądany wyciąg z rejestru sądowego i wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od ponoszenia opłaty sądowej w postaci wpisu od skargi w kwocie 1128 zł, składając w tym celu urzędowy formularz PPPr.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2004 roku, sygn. I SA/Rz 83/04 referendarz sądowy odmówił przyznania Spółce "A." prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Orzeczenie to, doręczone stronom postępowania, zawierało pouczenie (w stosunku do skarżącej Spółki) o prawie złożenia sprzeciwu, stosowanie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.s.a.).
Wskutek uprawomocnienia się powyższego orzeczenia, pismem z dnia 9 lipca 2004 roku ponownie wezwano Spółkę A." do uiszczenia wpisu sądowego, w wysokości obliczonej stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce 14 lipca 2004 roku i zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - spowoduje jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 p.s.a. od skargi pobierany jest wpis. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec nieuzupełnienia przez skarżącą Spółkę w wyznaczonym terminie braków skargi, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.s.a. orzeczono jak w sentencji, zaś wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stał się bezprzedmiotowy.