Uzasadnienie
"A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej zwane spółką/skarżącą) wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, wystąpiło w niej z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej "do czasu rozstrzygnięcia sprawy". Uzasadniając wniosek o wstrzymanie spółka podała, że korzysta z dotacji na budowę zakładu produkcyjnego na terenie wiejskim i zaangażowała do tego wszystkie środki własne. Wykonanie decyzji mogłoby wstrzymać inwestycję, a to z kolei wiązałoby się z koniecznością zwrotu otrzymanej dotacji i zwrotem kredytu obrotowego (spółka korzysta z kredytu obrotowego w wysokości 300.000 zł).
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Brzmienie tego przepisu oznacza, że wnioskodawca powinien wskazać przesłanki do zastosowania tej regulacji przez sąd, którymi są cytowane powyżej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Ocena zaś podnoszonych okoliczności pozostaje w gestii sądu.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony okolicznościami związanymi z zablokowaniem prowadzonej przez spółkę inwestycji i ewentualną koniecznością zwrotu środków finansowania tej inwestycji pochodzących z dotacji. Okoliczności, które spółka powołała jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oparte są na hipotetycznym założeniu możliwości wystąpienia negatywnych skutków, w czym możliwe jest odnalezienie elementu takiego prawdopodobieństwa. Jednak powoływanie się na tego rodzaju okoliczności mające przemawiać za ochroną tymczasową strony, może odnieść skutek jedynie wtedy, gdy wnioskodawca wykaże, że powoływane okoliczności są realne i mają miejsce w rzeczywistości (np. wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne).
Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko, a okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Zdarzenia hipotetyczne, posiadające pewien stopień prawdopodobieństwa nie mogą być przesłankami do uwzględnienia wniosku.
W przedmiotowej sprawie spółka powołuje się na możliwość wstrzymania inwestycji i skutek w postaci zwrotu dotacji i natychmiastową wymagalność spłaty kredytu obrotowego, nie popierając tego żadnymi dowodami. Za takie nie można uznać przedłożone dokumenty w postaci rachunku zysków i strat oraz bilansu. Z dokumentów tych wynika fakt korzystania przez spółkę z dotacji i kredytu, a także to że spółka z obiektywnego punktu widzenia jest w dobrej sytuacji finansowej; generuje przychody, a tym samym wykazuje zysk, posiada znaczne aktywa trwałe (1.557.701,91 zł), tj. środki trwałe, grunty, budynki, środki transportu, środki trwałe w budowie, posiada także należności od innych jednostek.
W konkluzji należy stwierdzić, że spółka nie wykazała wystąpienia realnych i rzeczywistych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy również nie wynika, aby takie przesłanki w sprawie występowały. Zatem skoro spółka nie wykazała realnego niebezpieczeństwa wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, to nie sposób przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji je spowoduje.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.