Uzasadnienie
Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 stycznia 2018r. skarżący W.D. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 stycznia 2018r.
W dniu 2 lutego 2018r. do przedmiotowej sprawy uiszczony został wpis w żądanej kwocie, z rachunku K.D.
W dniu 7 lutego 2018r., skarżący po raz kolejny uiścił żądany wpis wnosząc jednocześnie o przywrócenie mu uchybionego terminu do jego uiszczenia. W treści wniosku powołał się na chorobę, która uniemożliwiła mu wychodzenie z domu i zadośćuczynienie żądaniu Sądu. Do wniosku załączył kopię zwolnienia lekarskiego z którego wynika, że był niezdolny do pracy w dniach 24 stycznia - 6 lutego 2018r. Do wniosku załączył też pocztowy dowód wpłaty żądanego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, wynika że Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa uchybienie terminu uznaje się za niezawinione wówczas, gdy pomimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody o których mowa, muszą mieć zatem charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Ciężar uprawdopodobnienia zaistnienia powyższych okoliczności obciąża stronę - musi ona zatem uwiarygodnić swą staranność oraz uprawdopodobnić zaistnienie niezależnej przeszkody, która spowodowała niedotrzymanie terminu. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, LEX nr 655239). Uprawdopodobnienie nie oznacza zatem udowodnienia, jednakże w ocenie Sądu nie wyczerpuje się również w samym tylko powołaniu się na okoliczności, stanowiące ogólnie przyjęte przesłanki przywrócenia terminu, bez próby uwiarygodnienia, że opisane okoliczności istotnie wystąpiły w sytuacji faktycznej wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie skarżący, powołując się na chorobę przemiany materii trwającej w znacznej części biegnącego terminu do uiszczenia wpisu, przedłożył co prawda zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy trwającej od 24 stycznia do 6 lutego 2018r., jednakże w treści pisma nie odniósł się do pozostałych okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie, uwypuklając jedynie fakt, że zachował 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Zachowanie przedmiotowego terminu jest niewątpliwe, jednakże braki dotyczące uzasadnienia niezawinionego uchybienia terminu nie pozwalają na uwzględnienie wniosku.
W ocenie Sądu, w dobie powszechnego dostępu do płatności internetowych, przedłożenie zwolnienia lekarskiego nie skutkuje automatycznym uznaniem, że skarżący z powodu złego stanu zdrowia nie był w stanie terminowo uiścić żądanego wpisu, tym bardziej że z zaświadczenia lekarskiego wynika, że mógł chodzić, co zdaniem Sądu dowodzi, że stan zdrowia skarżącego nie był zatem na tyle poważny, aby uniemożliwić mu dokonywanie prostych codziennych czynności. Dodatkowo należy zauważyć, że na poczet wpisu w przedmiotowej sprawie K.D. uiścił żądaną kwotę. Czynność ta została dokonana z uchybieniem terminu, jednakże dowodzi że w okresie choroby skarżący nie był pozbawiony pomocy krewnych.
Tym samym nie sposób uznać, że skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że faktyczna przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu była od niego niezależna i nie mógł jej przezwyciężyć przy dołożeniu wszelkich starań.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy, postanowił jak w sentencji.