Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego - drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP - w dniu 2 czerwca 2020 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 60 akt sądowych).
Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego - skarga kasacyjna została nadana drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP (vide: pismo z dnia 1 lipca 2020 r. z załącznikami, k.65 - akt sądowych).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Finansowej NSA skarga kasacyjna została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie celem dołączenia do akt sprawy. Przesyłka została nadana na adres WSA w Rzeszowie w dniu 13 lipca 2020 r. (vide: dowód nadania k. 74 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art.177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z powyższego przepisu wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie.
Podkreślić trzeba, że przepisy P.p.s.a. nie zawierają regulacji, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednak w doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela, że w takiej sytuacji datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., II OZ 59/15, LEX nr 1628853).
Z przedstawionych względów należy uznać, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie dochował 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 marca 2020 r. Odpis powyższego wyroku doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 czerwca 2020 r. Wynikający zatem z art.177 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 2 lipca 2020 r. Skarga kasacyjna została nadana - drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 1 lipca 2020 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 13 lipca 2020 r. przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.
Należy zatem uznać, że skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia skarżący wniósł dopiero 13 lipca 2020 r., tj. w dniu przekazania skargi kasacyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Skarżący nie dochował zatem ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów skarga kasacyjna jako wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.