Uzasadnienie
W sprawie skargi na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej "A" Spółka z o.o. z siedzibą w R. /dalej: spółka, skarżąca/ złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ przekraczają one możliwości finansowe spółki we wszystkich sprawach (łącznie odnotowano wpływ trzech skarg tego podmiotu), z uwagi na obecny status skarżącej, tj. likwidację spółki.
Według oświadczenia aktywa obrotowe skarżącej wynoszą 67.583,41 zł, za 2010 r. wypracowała zysk 3.239,24 zł, nie posiada środków trwałych ani rachunków bankowych, a jako załączniki przedłożyła kserokopie bilansów i zysków i strat na dzień 31 grudnia 2010 r. i 30 listopada 2011 r.
Wobec powziętych wątpliwości co do możliwości płatniczych skarżącej, referendarz sądowy wezwał spółkę do uzupełnienia wniosku. Na wezwanie przedłożone zostało sprawozdanie finansowe na chwilę otwarcia likwidacji (26 maja 2011 r.), a pełnomocnik wyjaśnił, że spółka nie podzieliła do chwili obecnej majątku, ma problemy ze ściągnięciem należności, aby pokryć zaciągnięty kredyt na samochód (Ford Focus) i nie posiada żadnych rachunków bankowych
Na podstawie całokształtu informacji o sytuacji finansowej, referendarz odmówił przyznania spółce prawa pomocy.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej P.p.s.a.) wniesienie sprzeciwu w terminie od postanowienia referendarza sądowego spowodowało, że utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania; inaczej Sąd może przyznać takiemu podmiotowi prawo pomocy, jeżeli wedle jego uznania jest to konieczne.
W niniejszej sprawie spółka bezkrytycznie wysuwa żądanie zwolnienia jej od obowiązku jakim jest uiszczenie kosztów sądowych w sprawach, w których wniosła skargi. Pomimo prowadzenia procedury związanej z jej likwidacją, spółka powinna prowadzić bieżącą działalność, w celu ukończenia spraw będących w toku. Spółka posiada wierzytelności, co wynika z jej bilansu; udzieliła pożyczki w kwocie 55.000 zł jednostkom powiązanym (k.62). Powołując się na trudności związane z odzyskiwaniem długu, nie przedłożyła dowodów, że czyni jakiekolwiek próby z tym związane, jakby sam fakt likwidacji jej bytu (za sprawą fakultatywnej uchwały jej wspólników – przyp. Sądu) był przesłanką udzielenia prawa pomocy.
Nie można zgodzić się na to, aby wszelkie koszty działalności gospodarczej, a do takich należą koszty związane z postępowaniem sądowym (wywołanym aktywnością gospodarczą), były priorytetowe wobec kosztów prowadzonego postępowania sądowego, gdyż takie rozumowanie prowadziłoby do wniosku, że jakiekolwiek problemy finansowe przedsiębiorcy powinny każdorazowo skutkować koniecznością obciążenia tymi kosztami Skarbu Państwa (zob. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. I FZ 11/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z dokumentacji finansowej skarżącej wynika, że udzielając wspomnianej już pożyczki, dysponowała aktywami w kwocie 66.924,30 zł. Po jej udzieleniu pozostała kwota 11.924,30 zł, przy czym 11.591,54 zł to środki w kasie i na rachunkach (k.62), a zgodnie z bilansem sporządzonym na 30 listopada 2011 r. (tj. już po wniesieniu skargi), w pozycji posiadanych środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych, kwota 17.181,79 zł to środki pieniężne w kasie i na rachunkach, które należy interpretować nie inaczej jak gotówkę w kasie spółki (k.46). Dodać wypada, że własnością spółki pozostaje łatwo zbywalny majątek w postaci samochodu.
W konkluzji zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek do przyznania prawa pomocy przedmiotowej spółce. Uznaniowość co do oceny sytuacji takich podmiotów jak skarżąca wskazuje, że ustawodawca zaostrzył tym samym kryteria udzielania wsparcia państwa dla tego rodzaju wnioskodawców. Skarżąca spółka pomimo swojej, jak usiłuje dowodzić trudnej sytuacji, jest w stanie ponieść całościowo ciężar wydatków związanych z zainicjowanych postępowaniem sądowym.
Wobec powyższego, w oparciu o treść art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.