Uzasadnienie
Skarżący S. M. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) października 2011 r., w której wpis od skargi wynosi 500 zł. Składając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym zadeklarował, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem, a ich dochody obejmują jego wynagrodzenie za pracę, w kwocie 2 514,29 zł brutto miesięcznie, a także wynagrodzenie za pracę jego syna, które wynosi 3 100,04 zł miesięcznie brutto.
Odnośnie posiadanego majątku, w oświadczeniu wymieniono jedynie dom o pow. 108 m 2.
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący podkreślił, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, co jest związane przede wszystkim z koniecznością spłaty zaciągniętych pożyczek i kredytów (miesięczne raty z tytułu regulacji przedmiotowych zobowiązań wynoszą 6 125 zł), a także kosztami leczenia skarżącego.
W dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie referendarza sądowego, skarżący podał, że jego żona prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 3,48 ha, a jej roczny dochód z tego tytułu wynosi 5 000 zł, który jest uzupełniany przez dopłaty do produkcji rolnej, wynoszące 2 100 zł w stosunku rocznym.
Skarżący oświadczył także, że jest współwłaścicielem, wraz z synem, samochodu osobowego marki Volvo, rok prod. 1997, ponadto właścicielem działki budowlanej o pow. 1,69 ha, ze sprzedaży której zamierza sfinansować spłatę swoich zobowiązań.
Do dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym zostały dołączone dokumenty źródłowe w postaci: dowodów wpłat rat kredytowych na rzecz różnych wierzycieli, dowodów opłacenia rachunków za energię elektryczną, których wysokość kształtuje się od 170,22 zł do 203,21 zł, za gaz, w wysokości od 92,07 zł do 111,09 zł, a także kopii faktury za dostawę wody i odprowadzanie ścieków w wysokości 150,39 zł oraz kserokopii zeznania podatkowego syna.
Skarżący, mimo wezwania, nie udokumentował wydatków na leczenie.
Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżący przedłożył dodatkowo kopie umów kredytowych i pożyczkowych, harmonogram spłat jednej z pożyczek oraz kserokopię zawiadomienia o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, na poczet zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy zobligowana jest więc do wykazania spełnienia wyżej wymienionych przesłanek, w sposób wiarygodny i przekonujący. W tym celu winna więc złożyć stosowne oświadczenie oraz współpracować z sądem w celu wyjaśnienia wszelkich niejasności i wynikłych rozbieżności, poprzez dostarczenie, na wezwanie, odpowiednich informacji i sprecyzowanie faktów, związanych z powołanymi uprzednio okolicznościami.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy, gdyż z przedstawionych przez niego oświadczeń nie wynika, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Miesięczny dochód w jego gospodarstwie domowym, wynosi bowiem 6 206,33 zł co, mając nawet na uwadze fakt zajęcia części wynagrodzenia skarżącego przez organ egzekucyjny, pozwala na opłacenie wpisu od skargi (500 zł), a także innych kosztów sądowych, jakie mogą wyniknąć w sprawie.
Nie bez znaczenia jest także, to że skarżący dysponuje majątkiem w postaci działki budowlanej, co do której nosi się z zamiarem sprzedaży, która może stanowić źródło sfinansowania wydatków, związanych między innymi z przedmiotową sprawą.
Skarżący podkreśla, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą, z uwagi na konieczność spłaty zobowiązań kredytowych, jednakże w tym miejscu należy zaznaczyć, że zobowiązania o charakterze cywilnoprawnym nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, do których zaliczają się koszty sądowe. Argument ten nie może stanowić więc podstawy do uwzględnienia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Na marginesie niniejszych rozważań należy wspomnieć również, że skarżący nie wykonał w pełni wezwania do złożenia dodatkowych dokumentów, między innymi nie podając wysokości wydatków przeznaczanych na leczenie, co nie pozwala na pełną ocenę wpływu powołanych przez niego okoliczności na ocenę sytuacji majątkowej oraz możliwości finansowych jego i jego rodziny.
Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, o oddaleniu wniosku.