Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: Kolegium) przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie (dalej: WSA) w dniu 4 listopada 2016 roku (data nadania przesyłki w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) akta administracyjne dotyczące ustalenia J. K. i K. K. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 rok, a w odpowiedzi na skargę wskazało, że przekazuje skargę J. K. na decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...]; wniosło o oddalenie skargi.
Wstępna analiza przedstawionych akt administracyjnych wskazywała, że w aktach tych brak jest opisywanej przez Kolegium skargi. Kierownik Sekretariatu Wydziału I WSA w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Kolegium ustalił, że Kolegium upatruje, że skarga zawarta jest w pisemnych oświadczeniach J. K. sporządzonych w dniu 7 października 2016r. (karta 3 i 4 akt sądowych). W ocenie Przewodniczącego Wydziału I WSA treść tych oświadczeń nie zawiera jakichkolwiek elementów, które mogłyby doprowadzić do oceny że J. K. wniósł skargę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.).
W związku z tym Sąd zwrócił się Prezesa organu o przekazanie w terminie 7 dni skargi, opisanej w piśmie procesowym z dnia 26 października 2016r. – "odpowiedź na skargę". W odpowiedzi na wezwanie Prezes Kolegium, po przedstawieniu wielu okoliczności, wskazał że J. K. złożył przedmiotowe "oświadczenia", domagając się natychmiastowego ich przekazania wraz z aktami spraw do WSA. Zaznaczył, że zarówno członkowie składu orzekającego, jak i kierujący pracami Kolegium, po zapoznaniu się z treścią oświadczeń nie mogli ustalić zakresu działań, których strona się domaga.
Mając na względzie jednoznaczne żądania J. K. oraz z ostrożności procesowej oraz by nie narazić się na zarzut pozbawienia strony jej praw, jak i też próby uniknięcia kontroli sądowej, sprawy zostały przekazane do WSA. W celu umożliwienia Sądowi ogólnego wglądu do spraw nastąpiło to w trybie art. 54 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Analiza przedstawionych przez Kolegium akt administracyjnych, a w szczególności pisemnych oświadczeń J.K. z dnia 7 października 2016r. upoważnia do stwierdzenia, że J. K. nie wniósł skargi w rozumieniu przepisów P.p.s.a. na decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2016r., która została mu doręczona w dniu 2 września 2016r. (karta 30 akt administracyjnych). Przedmiotowe oświadczenia nie wskazują decyzji, adresata, ani nie określają naruszenia prawa lub interesu w takim kontekście, że można by to ocenić jako niezbędne elementy skargi do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] sierpnia 2016r.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, że Kolegium pozostaje w błędnym przekonaniu, że J. K. wniósł skargę do sądu administracyjnego, a to powoduje, że Sąd był zobowiązany do umorzenia postępowania sądowego – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd ponadto podkreśla, że brak było podstaw do wezwania J.K., czy przedmiotowe oświadczenia stanowią skargę, albowiem przepisy P.p.s.a. jednoznacznie ustanawiają zasadę skargowości, a więc pozostawiają inicjatywę wszczęcia postępowania sądowoadministarcyjnego adresatom decyzji. Skoro brak jest jakichkolwiek elementów w przedmiotowych pismach, które wskazywałyby na wolę J. K. aby sąd administracyjny dokonał kontroli decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2016r., to wzywanie J. K. naruszałoby wspomnianą zasadę skargowości.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.