Uzasadnienie
T.S. (dalej: skarżąca) skarżąc postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. opisane w sentencji niniejszego postanowienia zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powołała się na trudną sytuację materialną, z powodu której nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla swojego utrzymania. Oświadczyła, że pobiera emeryturę w kwocie 1.040,90 zł. Za istotne uznała podanie, że wydatkuje na leki 387,48 zł, energię 27,63 zł, ubezpieczenie domu 164 zł, gaz 40,28 zł, gaz w butli 60 zł, żywność ok. 350 zł. Jako majątek skarżąca zadeklarowała dom mieszkalny o pow. 160 m², a w rubryce 7.1 formularza PPF jako inne nieruchomości podała 0,11 ha.
Wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, skarżąca nadesłała kserokopie faktur za zakup lekarstw oraz opału: węgla i drewna. Wyjaśniła, że jej sytuacja od czasu wniesienia wniosków w innych sprawach (I SA/Rz 677/11 i I SA/Rz 723/11) uległa pogorszeniu, tj. zwiększyły się wydatki na leczenie i leki z uwagi na pogorszenie się jej stanu zdrowia. Skarżąca oświadczyła, że dotychczas nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po rodzicach i koszty utrzymania zamieszkiwanego przez nią domu (podatek od nieruchomości). ponosi sama.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - takim jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych - następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskującym o przyznanie tego zwolnienia ciąży wykazanie, że jego sytuacja jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie uznano, że skarżąca wykazała przesłanki do zastosowania w jej przypadku zwolnienia od kosztów sądowych. Oświadczyła, o czym nadmieniono powyżej, że jej sytuacja materialna uległa pogorszeniu z uwagi na stan zdrowia. Według nadesłanych kserokopii faktur dokumentujących wydatki skarżącej na leki i opał, w grudniu 2011 r. zmuszona ona była wydatkować 523,42 zł, zaś w styczniu 2012 r. – 841,48 zł.
Biorąc pod uwagę taką wysokość niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem skarżącej oraz że należałoby przyjąć jeszcze inne jak chociażby wyżywienie, uznano, iż skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia