Uzasadnienie
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. I SA/Rz 872/16, zwolnił skarżącego w całości od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Skarżący, wnioskiem z dnia 9 marca 2017 r., wystąpił ponownie o przyznanie mu prawa pomocy, tym razem w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, w którym podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z rolnictwa, z którego dochód określił na kwotę 300 zł miesięcznie. Zgodnie z przedmiotowym oświadczeniem skarżący nie posiada żadnych wartościowych ruchomości ani oszczędności.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący nadmienił, że uzyskiwane przez niego dochody nie pozwalają mu na zaspokojenie nawet bieżących potrzeb, w związku z czym nie stać go również na pokrycie kosztów toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił jedynie drewniany dom, o pow. 67 m2, a także gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą nieruchomości rolne, będące aktualnie przedmiotem sporu sądowego.
Mając na względzie treść wniosku skarżącego stwierdzić należy, że jego żądanie dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, gdyż postanowieniem referendarza sądowego z 21 listopada 2016 r., skarżący uzyskał już takie zwolnienie. Nie jest więc już zobligowany do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Z tego względu postępowanie o przyznanie prawa pomocy podlega w tym zakresie umorzeniu, na podstawie art. 249 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Rozpoznaniu więc podlega jedynie wniosek skarżącego w części dotyczącej ustanowienia dla niego pełnomocnika, w osobie radcy prawnego, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżący, którego dochody kształtują się na bardzo niskim poziomie (znacznie poniżej minimum socjalnego), spełnia przesłanki uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującego ustanowienie radcy prawnego, albowiem aktualnie nie jest on w stanie nie tylko ponieść kosztów postępowania, ale także zaspokoić swoich podstawowych potrzeb bytowych. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., ustanowiono dla niego radcę prawnego.