Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie uzyskuje też żadnych dochodów.
Jeżeli chodzi o posiadany majątek, to w oświadczeniu zadeklarowano jedynie mieszkanie o pow. 32,22 m2. Przedstawiając natomiast listę ponoszonych wydatków skarżący wskazał, że jego miesięczne koszty utrzymania wynoszą ok 300 (bez podania waluty), a na spłatę kredytu mieszkaniowego przeznacza miesięcznie 180 euro.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący zaznaczył, że utrzymuje się z pomocy uzyskiwanej od rodziny i bliskich. Jak wynika zaś z notatki służbowej, zalegającej w aktach administracyjnych organu I instancji, skarżący jest zakonnikiem.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, z dnia 25 stycznia 2016 r., 100 zł
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, w szczególności sytuację osobistą i majątkową skarżącego, który nie uzyskuje dochodów, stwierdzić należy, że uiszczenie przez niego wpisu od skargi, w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, może być dla niego znacznym obciążeniem. Z tego też względu zwolniono go od wpisu od skargi, w całości. Jednocześnie odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w pozostałym zakresie, gdyż jak podał, regularnie spłaca kredyt mieszkaniowy, a więc reguluje zobowiązanie cywilnoprawne, które nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi, do których zaliczają się koszty sądowe. Skoro więc, dzięki pomocy rodziny i bliskich, mimo braku dochodów, jest w stanie finansować tego typu wydatki, to brak jest podstaw do przyznania mu wsparcia ponad kwotę wpisu od skargi, od którego został zwolniony. Pozostałe bowiem, poza wpisem koszty sądowe, nie są natychmiast wymagalne, a więc nie sposób a priori zakładać, że skarżący nie będzie w stanie ich uiścić.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.