Uzasadnienie
Postanowieniem w sprawie stanowiska wierzyciela z dnia [...] grudnia 2008r. Znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił R. S. zwolnienia z egzekucji środków finansowych znajdujących się na rachunku bankowym w Banku [...] Oddział w S. Postanowienie to R. S. otrzymał w dniu 29 grudnia 2008r. z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie.
Postanowieniem w sprawie stanowiska wierzyciela z dnia [...] czerwca 2009r. Znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił R. S. zwolnienia z egzekucji środków finansowych znajdujących się na rachunku bankowym w Banku [...] w S. Postanowienie to R. S. otrzymał w dniu 26 czerwca 2009r z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie.
Postanowienia powyższe zostały wydane w oparciu o art. 17 § 1 i art. 13 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz.1954 ze zm./.
R. S. pismem z dnia 9 lipca 2009r. wystąpił w oparciu o treść art. 156 § 1 pkt.2 kpa o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionych postanowień jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa.
Postanowieniem [...] z dnia [...] września 2009r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej opisanych postanowień powołując jako podstawę prawną art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm./ w zw. Z art. 126 i art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ w zw. z art. 123 i art. 83c ust.2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. z 2007r. Nr 11, poz.74 ze zm./.
W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 83c ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego postanowień Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie stanowiska wierzyciela zażalenie nie przysługuje. Instytucja stwierdzenia nieważności której domaga się R. S. uregulowana art. 156 kpa dopuszcza ten tryb do postanowień uregulowaniem zawartym w art. 126 kpa ale tylko do tych od których przysługuje zażalenie. Skoro zatem na postanowienia wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie nie przysługuje, brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności takiego postanowienia.
Na postanowienie to R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie z powodu rażącego naruszenia prawa, a także o zastosowanie środków przewidzianych w art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu podniósł, że jego żądanie wynika z nierzetelnego ustalenia stanu faktycznego i wadliwej interpretacji przepisów. W uzupełnieniu skargi R. S. poszerzył zarzuty o naruszenie przepisów Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji.
W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję;
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei z § 2 tego przepisu wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - będącego jednoosobowym organem administracji publicznej działającego w oparciu o ustawę z dnia 13 października 1998r o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. z 2007 Nr 111, poz.74 ze zm./.
Z przepisu art. 123 przywołanej wyżej ustawy wynika, że w sprawach nie uregulowanych ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W tym stanie rzeczy, skoro przepisy ustawy nie przewidują w niniejszej sprawie odwołania, bądź zażalenia, zastosowanie będzie miał art. 127 § 3 kpa który stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie toku instancji poprzez wystąpienie do orzekającego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z przyczyn wyżej naprowadzonych, skoro skarżący z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wystąpił, skarga podlega odrzuceniu w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./.