Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2010 r. (sygn. I SA/Rz 894/09) referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek B.S. o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata zawarty w piśmie z dnia 9 grudnia 2009 r. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła sprzeciw (pismo datowane 1.01.2010 r., nadane w urzędzie pocztowym 1.02.2010 r.), w którym zażądała wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku akcyzowego. Należy dodać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. I SA/Rz 894/09 odrzucił skargę B.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów właśnie w przedmiocie podatku akcyzowego i reakcją na powyższe rozstrzygnięcie było pismo z dnia 9 grudnia 2009 r., którym skarżąca zainicjowała postępowanie w sprawie prawa pomocy
Skutkiem prawidłowo wniesionego sprzeciwu jest utrata mocy orzeczenia referendarskiego z mocy samej ustawy i przejście sprawy będącej jego przedmiotem do właściwości sądu – art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W postępowaniu przed sądem administracyjnym funkcjonuje instytucja "prawa pomocy", która obejmuje możliwość zwolnienia strony od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Art. 252 § 2 P.p.s.a. stanowi, że wniosek w tej kwestii składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). Złożenie wniosku w innej formie niż przewidują to przepisy prawa stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu i dlatego B.S. pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. została wezwana do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu. Przesłany jej został również właściwy formularz w celu jego wypełnienia.
W odpowiedzi na wezwanie strona nadesłała pismo z dnia 23 grudnia 2009 r., które nie czyni zadość wymaganiom z powołanego wyżej art. 252 § 2 P.p.s.a.
Zatem skoro wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, zawierającym oświadczenie strony o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, to w myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek taki pozostawia się bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji.