Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 915/15
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, jest osobą chorą, na utrzymaniu żony pobierającej emeryturę. Skarżący nie oświadczył żadnego majątku, jako źródło utrzymania wskazał emeryturę żony w wysokości 1829 zł brutto.
Skarżący wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia dotyczącego jego sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, załączył zestawienie transakcji na rachunku karty kredytowej oraz wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego na własne nazwisko i rachunku wspólnego z żoną. Udokumentował darowiznę domu na rzecz córki oraz przedłożył rachunki związane z jego utrzymaniem, wyjaśniając że w domu tym zamieszkują wspólnie z dwiema córkami i synem. Koszty utrzymania rozkładają się więc proporcjonalnie (miesięcznie wynoszą one łącznie ok. 1000 zł). Skarżący w wyjaśnieniach przedstawił także rozchody swojego gospodarstwa domowego.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym (o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych), jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W oparciu o dodatkowe wyjaśnienia pochodzące od skarżącego, a także na podstawie akt sprawy dotyczącej odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego a zatem również obrazujących sytuację strony skarżącej uznać należało, że istnieje podstawa do przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący podał, że aktualnie wraz z żoną utrzymują się z jej emerytury i co najwyżej zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe. Okoliczności te uznano za wiarygodne i kwalifikujące skarżącego jako osobę, której w takiej sytuacji przysługuje prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.