Uzasadnienie
l SA/Rz 93/06
W skardze z dnia 20 grudnia 2005 roku, która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 25 stycznia 2006 roku skarżący J. P. wniósł o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponieważ w treści skargi skarżący wskazał zarówno numer decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak i datę decyzji wydanej przez organ l instancji, nie precyzując dokładnie, która decyzja jest przedmiotem skargi, Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia przedmiotu skargi, pod rygorem uznania że przedmiotem skargi jest decyzja organu l instancji. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2006 roku i mimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Skarga w postępowaniu sądowoadministarcyjnym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art.46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1 - 3 p.p.s.a. Oznacza to, iż w treści skargi należy m.i. wskazać sąd do którego jest skierowana, oznaczyć strony postępowania, rodzaj pisma, wymienić załączniki, wskazać zaskarżoną decyzję, określić naruszenie prawa lub interesu prawnego. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, iż przedmiotem skargi mogą być rozstrzygnięcia (decyzje, postanowienia) organu rozpoznającego sprawę w II instancji i to takie rozstrzygnięcie (oraz organ) skarżący winien wskazać w treści skargi.
Skoro skarżący, mimo wezwania Sądu, nie usunął wątpliwości dotyczącej przedmiotu skargi, Sąd stosując rygor zamieszczony w niniejszym wezwaniu orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, 6 i § 3.