Uzasadnienie
E. S. reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (dalej DIS) z dnia [...] września 2016 r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. WSA odrzucił skargę E. S. z uwagi na nie uiszczenie przez pełnomocnika strony wpisu sądowego od skargi i nie złożenie pełnomocnictwa. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone radcy prawnemu w dniu 12 stycznia 2017 r.
W dniu 19 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym w R. do Dyrektora Izby Skarbowej wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i złożenia pełnomocnictwa. Wniosek został skierowany do WSA za pośrednictwem DIS, o czym świadczy pismo przewodnie radcy prawnego z dnia 18 stycznia 2017 r. w którym określił, że w załączeniu przesyła m.in. opisany powyżej wniosek o przywrócenie terminu, skierowany do WSA i zwraca się do organu o przekazanie tego pisma do Sądu.
Pełnomocnik podał, że przebywał na leczeniu szpitalnym nieprzerwanie od dnia 27 listopada 2016 r. do 10 stycznia 2017 r. W dniu 12 stycznia 2017 r. opuścił szpital z zaświadczeniem o niezdolności do pracy do dnia 10 lutego 2017 r. W dniu 12 stycznia 2017 r. pełnomocnik udał się do urzędu pocztowego, aby odebrać awizowane do niego pismo w sprawie, z którego dowiedział się, że skarga została odrzucona. W związku z powyższym od dnia 13 stycznia 2017 r. rozpoczął bieg 7-dniwogo terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Pełnomocnik podkreślił, że jego pobyt w szpitalach w M. i R. był związany z chorobą kręgosłupa i przeprowadzoną operacją neurochirurgiczną.
DIS przekazał ww. wniosek do WSA w dniu 24 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).
Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Z brzmienia art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że: pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (podkreślenie Sądu).
Powyższa regulacja zastrzega zatem, że wniosek o przywrócenie terminu do czynności, która miała być dokonana w Sądzie - należy wnieść do Sądu.
Wprawdzie art. 87 § 3 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
To jednak w przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu nie dotyczy - wniesienia skargi, tylko obejmuje uiszczenie wpisu sądowego od skargi i złożenie pełnomocnictwa procesowego, a więc czynności których pełnomocnik miał dokonać w Sądzie. W związku z powyższym regulacja art. 87 § 3 P.p.s.a. i wynikająca z niej zasada złożenia wniosku o przywrócenie terminu - za pośrednictwem organu - nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. W konsekwencji w omawianym przypadku, wniosek o przywrócenie terminu powinien być wniesiony do Sądu, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a.
Innymi słowy skoro pełnomocnik miał dokonać czynności w Sądzie (tj. uiszczenie wpisu sądowego od skargi i złożenie pełnomocnictwa procesowego), to także wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności winien być złożony w Sądzie. Tym samym termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który nadano w urzędzie pocztowym do organu - powinien być liczony od daty nadania (przekazania) pisma przez organ do Sądu.
Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 83 § 3 P.p.s.a. równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej nie zachował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w przedmiotowej sprawie o rozpoczęciu biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i złożenia pełnomocnictwa - stanowi doręczenie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 stycznia 2017 r. postanowienia WSA z dnia 28 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi. W rozpatrywanej sprawie oznacza to, że termin siedmiodniowy, o jakim mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., rozpoczął bieg w dniu 12 stycznia 2017 r. Zatem ostatnim dniem był 19 stycznia 2017 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 19 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do organu, zamiast do Sądu. DIS przekazał omawiany wniosek do Sądu w dniu 24 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc wniosek został wniesiony do WSA po upływie siedmiodniowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił spóźniony wniosek pełnomocnika skarżącej na podstawie art. 88 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.