Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2009r. skarżący A.G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010r. tutejszy Sąd ustaliwszy, iż skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, odrzucił skargę.
Tymczasem w piśmie z dnia 22 stycznia 2010r. Skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, uzasadniając, iż wymagany wpis od skargi został przez niego uiszczony w terminie wyznaczonym przez sąd, jednakże na przelewie zamiast imienia i nazwiska skarżącego widnieje nazwa, pod którą prowadzi on działalność gospodarczą - PPHU [....].
Sąd z urzędu stwierdza, iż wpis w przedmiotowej sprawie został przez skarżącego uiszczony, natomiast na skutek wadliwie opisanego przelewu, nie zawierającego danych osobowych samego skarżącego oraz sygnatury sprawy - nie nastąpiło jego zaksięgowanie na poczet przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ustawą, wynika że Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy doszło do niego pomimo dołożenia przez stronę wymaganej staranności. Przeszkoda musi mieć zatem charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od strony niezależna.
W ocenie Sądu, dotychczasowe postępowanie strony uwidocznione w aktach sprawy, oraz podawane przez nią okoliczności, świadczą o tym, iż niewykonanie zarządzenia sędziego nie było wynikiem zaniedbania, czy też braku staranności ze strony skarżącej, a nastąpiło z przyczyn wyżej przedstawionych.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie, strona prawidłowo wykazała spełnienie przesłanek przywrócenia terminu z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy.
Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 86 § 1 oraz art. 87 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.