Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 940/12
Uzasadnienie
W.L. (dalej zwana skarżącą) w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia zaległości w opłacaniu składek, zwróciła się o przyznanie w tej sprawie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika: radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu podała, że jest osobą samotną i nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, utrzymuje się wyłącznie z zasiłku w kwocie 238 zł, wypłacanego przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, a jej jedyny majątek stanowi dom mieszkalny o pow. ok. 100 m². Innego majątku, w tym wartościowych przedmiotów oraz zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych) nie posiada.
Rozpoznając wniosek uwzględniono informacje o stanie majątkowym zamieszczone na formularzu PPF oraz zalegające w aktach administracyjnych organu, obrazujące szczegółowo sytuację życiową i finansową strony.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) – dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym tj. w takim o jaki wnioskuje skarżąca, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwa od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe.
Zdaniem rozpoznającego wniosek, zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej (k.3 i 4 akt admin.). Według oświadczenia w latach 2010-2011 nie składała zeznań podatkowych z powodu braku dochodów do opodatkowania.
Z powyższych przyczyn uznano, że skarżąca nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów pełnomocnika z wyboru i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.