Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 944/13
Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, A.Z. /dalej: skarżąca/ wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i równolegle częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, a także o ustanowienie radcy prawnego alternatywnie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest emerytką, samodzielnie prowadzi gospodarstwo rolne, ponosi wydatki na leki, ponieważ choruje przewlekle na kilka schorzeń. Wymagana opłata (200 zł) wynosi niemal ⅓ miesięcznych dochodów skarżącej; utrzymuje się ona z emerytury wynoszącej kwotę 700 zł. Skarżąca zadeklarowała jako majątek stary drewniany dom o pow. 50 m² wymagający remontu oraz nieruchomość rolną o pow. 3,80 ha (przeliczeniowe).
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika: adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie całkowitym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca jest osobą starszą, wymagającego opieki lekarskiej i wydatki na ten cel powinny być priorytetem. Z uwagi na niewysokie świadczenie emerytalne skarżąca jak wyjaśniała otrzymuje pomoc od rodziny (k.3), żyje bardzo skromnie, zmuszona do oszczędzania na wszystkich wydatkach. Dodatkowe środki pieniężne w postaci tzw. dopłat do działalności rolniczej, skarżąca zobowiązana była zwrócić z uwagi na wykryte nieprawidłowości przy ich przyznawaniu.
Analiza sprawy w kontekście przesłanek przyznania prawa pomocy prowadzi rozpoznającego do wniosku, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, dlatego zasadnym w sprawie jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, mając na uwadze także to, że skarżąca zobowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania sądowego łącznie w trzech sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w przedmiocie płatności do gruntów rolnych.
Należy dodać, że skarżąca odznaczyła we wniosku PPF, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i zarazem częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie adwokata. Taki sposób sformułowania żądania potraktować należało jako alternatywę wyboru rozstrzygnięć w zakresie prawa pomocy przy ocenie sytuacji skarżącej, a zatem zwolniono skarżącą od kosztów sadowych w całości i ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.