Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. I SA/Rz 946/14, Sąd odrzucił skargę J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) grudnia 2012 r., w przedmiocie odmowy wypłaty emerytury od 1 lipca 2000 r. do 31 sierpnia 2002 r. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 15 listopada 2014 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (w pkt 2 pouczenia zawarto informację, że skarga kasacyjna powinna być, pod rygorem odrzucenia, sporządzona przez zawodowego pełnomocnika – tj. adwokata lub radcę prawnego).
Skarżący w dniu 5 grudnia 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce wyznaczonego operatora pocztowego) wniósł do Sądu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, kwestionując zasadność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniesionego środka odwoławczego dołączył oświadczenie, w którym stwierdził między innymi, że zdecydował się na własnoręczne sporządzenie skargi kasacyjnej, gdyż wszystkie kancelarie prawne, do których zwracał się w tej sprawie, odmówiły mu pomocy w jej sporządzeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; powoływana dalej jako: ppsa) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które zawierają wyjątki, nie znajdujące zastosowania w niniejszej sprawie (dotyczą między innymi przypadków, gdy skarga kasacyjna jest wnoszona przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora nauk prawnych).
Art. 178 ppsa. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz brzmienie art. 175 ppsa. w zw. z art. 178 P.p.s.a. należy stwierdzić, że wniesienie skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalne, a brak ten nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 46 ppsa. Nie może być więc uzupełniony, w trybie art. 49 § 1 ppsa, dlatego też skarga kasacyjna J. P. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 ppsa.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.