Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) października 2009 r., nr (...), Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 17 lipca 2009 r. w sprawie określenia skarżącej "A" Sp. z o.o. w R. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005r. i określił wysokość tego zobowiązania w wysokości 244 734 zł.
Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca skierowała wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, iż podjęcie działań mających na celu wyegzekwowanie podatku w kwocie określonej zaskarżoną decyzję może spowodować u niej niemożność regulowania bieżących zobowiązań podatkowych, powodując powstanie kolejnych zaległości, co z kolei może doprowadzić Spółkę do konieczności podjęcia decyzji o zaprzestaniu prowadzenia dalszej działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane między innymi w postanowieniach: z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004, sygn. FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex Polonica").
Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie poprzestała na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wraz z krótkim uzasadnieniem, w którym w sposób ogólnikowy powołane zostały pewne hipotetyczne zagrożenia mogące towarzyszyć egzekucji należności, bez szczegółowego odniesienia się do obecnej sytuacji finansowej skarżącej.
Zdaniem Sądu, okoliczności podane we wniosku nie przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ogólnikowość twierdzeń skarżącej nie pozwala na ocenę wpływu decyzji organów podatkowych na jej obecną sytuację. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych wyrażonym chociażby w postanowieniu NSA z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. FZ 65/04 (niepubl.), uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. Tymczasem Spółka powołuje pewne ogólne zagrożenia nie wskazując w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na konkretyzację tychże zagrożeń w obecnej sytuacji faktycznej skarżącej. Tym samym nie sposób, w oparciu o podane we wniosku informacje, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd, zważywszy iż w razie uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, skarżąca będzie mogła domagać się zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego w trybie prawem przewidzianym - nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci pozbawienia majątku trwałego czy groźby zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej tym bardziej, że podatnik nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, iż wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania tychże skutków.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.