Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. I SA/Rz 954/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek J. S. o przyznanie mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na przedmiotowe orzeczenie, postanowieniem z dnia 4 października 2010 r., sygn. II FZ 487/10, oddalił zażalenie.
J. S. w dniu 3 stycznia 2011 r., wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 29 grudnia 2010 r., zwrócił się o ponowne przeanalizowanie jego sytuacji majątkowej, podkreślając, że w 2010 r. kilkakrotnie dotknięty został skutkami powodzi, jednakże z tego tytułu nie otrzymał żadnego wsparcia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wnosząc sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy powoływał się już na skutki powodzi, która dotknęła jego gospodarstwo. Tym samym okoliczność ta była znana Sądowi, rozpoznającemu wniosek o przyznanie prawa pomocy.
J. S., wraz z wnioskiem z dnia 3 stycznia 2011 r. nie powołał żadnych innych argumentów oraz nie przedłożył żadnych dokumentów, które wskazywałyby na zaistnienie nowych okoliczności w przedmiotowej sprawie, wpływających na ocenę jego sytuacji majątkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego, który nie został złożony na urzędowym formularzu, a odnoszący się do wcześniej analizowanych przez Sąd okoliczności, w kontekście spełnienia przez niego ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, potraktowany został jako wniosek o zmianę wcześniej zapadłego i prawomocnego na obecnym etapie postępowania postanowienia z dnia 15 lipca 2010 r., w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Z treści tego przepisu wynika więc, że ustawodawca daje sądowi możliwość zmiany wydanego przez siebie orzeczenia, które nie kończy postępowania w sprawie, uzależnia to jednak od zmiany okoliczności faktycznych, stanowiących podstawę jego wydania.
W niniejszej sprawie mamy bez wątpienia do czynienia z postanowieniem niekończącym postępowania, jednakże brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana stanu faktycznego, w którym zostało ono wydane. Skarżący wnosząc o "zrozumienie jego sytuacji" nie powołuje się bowiem na żadne "nowe" okoliczności. W tej więc sytuacji Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 165 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.