Uzasadnienie
W skardze wniesionej do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 9 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 31 października 2006 r. do 31 grudnia 2007 r., A. sp. z o.o. (dalej skarżąca) wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej, ewentualnie, w razie niewstrzymania wykonania decyzji przez organ, o wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd.
Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej umorzył postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na to, że określone decyzją zobowiązanie podatkowe wygasło na skutek jego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a.: po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rolą wniosku o wstrzymanie wykonania jest uchronienie skarżącego od ewentualnych, negatywnych skutków, jakie mogą powstać w przypadku wykonania decyzji, przed jej sądową kontrolą. W sytuacji, gdy decyzja zostanie wykonana, dobrowolnie czy też przymusowo, przesłanki do zastosowania tej ochrony odpadną. Nie można bowiem wstrzymać wykonania, wykonanej decyzji.
Tymczasem z akt administracyjnych wynika, że skarżąca uregulowała w całości określone decyzją zobowiązanie wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami upomnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 3 i 5 P.p.s.a.