Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i małoletnią córką, a źródłem utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób jest działalność rolnicza, z którego to tytułu uzyskują miesięczny dochód w wysokości 2 000 zł.
Deklarując składniki zgromadzonego majątku skarżący wymienił jedynie mieszkanie o pow. 38 m2.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w oświadczeniu wyszczególniono następujące pozycje: wydatki na dziecko – 400 zł miesięcznie, media – 500 zł miesięcznie, pozostałe wydatki – 500 zł miesięcznie.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, że nie stać go na uiszczenie kosztów sądowych w sprawie, gdyż jego żona jest osobą bezrobotną, wychowującą dziecko, on zaś utrzymując samodzielnie rodzinę nie jest w stanie wygospodarować środków na ten cel.
W związku z faktem niepełnego przedstawienia przez skarżącego sytuacji materialnej rodziny, zarządzeniem z 2 grudnia 2016 r., wezwano go do przedstawienia rodzaju i wysokości ponoszonych wydatków bytowych, a także ich udokumentowania, uzupełnienia danych odnośnie prowadzonego gospodarstwa rolnego, a także przedłożenia kopii zeznania podatkowego oraz podanie wysokości pobieranych zasiłków i dopłat, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie zawartych w nim informacji.
Skarżący nie ustosunkował się do skierowanego do niego wezwania w jakikolwiek sposób.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza przede wszystkim złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności.
W niniejszej sprawie skarżący złożył niepełne i wybiórcze oświadczenie na urzędowym formularzu, a wzywany do złożenia dodatkowego oświadczenia oraz przedłożenia odpowiednich dokumentów źródłowych nie ustosunkował się do wezwania w jakikolwiek sposób. W tej sytuacji, wobec takiej postawy skarżącego, nie sposób jest przyjąć, że wykazał on spełnienie przez siebie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.