Uzasadnienie
Skarżący T.P. w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek wysokimi kosztami utrzymania i wynajmu mieszkania studiującego syna oraz wydatkami na leczenie swoje i żony, a także spłatą zobowiązań zaciągniętych w związku z zakupem urządzeń rehabilitacyjnych. Skarżący podał, że osiąga dochody w kwocie 2250 zł (brutto), zaś żona z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym – 3100 zł (brutto). Jako majątek zadeklarowany został lokal mieszkalny o pow. ok. 110 m², współwłasność działki o pow. ok. 0,20 ha i samochód osobowy marki Skoda Fabia (rok produkcji 2002).
Skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia w ramach przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) – o dane dot. udokumentowania wydatków i kwot pieniężnych związanych z kosztami utrzymania, a w szczególności przedłożenie kserokopii rachunków za dostarczane media: gaz, energię elektryczną, wodę, kanalizację, telefon, inne opłaty, udokumentowanie wydatków związanych z ochroną zdrowia, udzielenie informacji o ewentualnym uzyskiwaniu pomocy materialnej od instytucji, tj. zasiłków, dodatków, zapomóg, a także pomocy w utrzymaniu od osób trzecich (rodzaj i wielkość pomocy) itp. i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną, zdrowotną itp. jeśli takowe są w posiadaniu strony, przedłożenie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i kart kredytowych, rachunków papierów wartościowych, lokat, osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku oraz o udokumentowanie wysokości dochodów i podanie wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu.
Skarżący przemilczał wezwanie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:
Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje m.in. zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie częściowym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie z tego obowiązku powoduje uszczuplenie dochodów państwa, zatem jako odstępstwo od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe,
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (w tej kategorii spraw wymagany jest wpis stosunkowy, wynoszący w tym przypadku 100 zł; jego wysokość generuje ewentualne inne koszty, które również nie przekroczą owej kwoty). Ponieważ nie określono precyzyjnie kosztów utrzymania gospodarstwa domowego skarżącego (wydatków), dlatego zwrócono się do wnioskodawcy o wyjaśnienia, które pozwoliłyby na poznanie jego sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia.
Skarżący nie wywiązał się z nałożonego w wezwaniu obowiązku. Milczenie skarżącego w tak istotnych kwestiach odnoszących się do jego sytuacji, a w szczególności brak wyjaśnień i dokumentów o które skarżący był wzywany, należy potraktować jako odmowę ujawnienia swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i życiowej, uniemożliwiając ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Brak wymienionych informacji budzi wątpliwości czy skarżący faktycznie wymaga wsparcia w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
W takim stanie rzeczy, bez dodatkowych informacji, o które był wzywany skarżący, nie można dokonać prawidłowej oceny jego możliwości płatniczych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.