Uzasadnienie
Zarządzeniem z 1 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału I określił charakter wpisu od skargi jako wpis stały i jego wysokość na 500 zł.
Z uwagi na zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nadano mu bieg. Przedkładając urzędowy formularz PPF skarżąca określiła zakres żądanego wsparcia jako całkowite prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem referendarza sądowego z 8 kwietnia 2022 r. sygn. I SPP/Rz 14/22 odmówiono jego uwzględnienia, a na skutek sprzeciwu wnioskodawczyni Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 18 maja 2022 r. utrzymał zaskarżone postanowienie referendarza sądowego w mocy.
Zarządzeniem z 19 maja 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Osobiście odebrane przez adresatkę w dniu 7 czerwca 2022 r. wezwanie nie zostało do dnia 14 czerwca 2022 r. wykonane. Skarżąca w dniu 14 czerwca 2022 r. wystąpiła natomiast z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) dalej zwanej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 14 czerwca 2022 r.
Na marginesie Sąd uznał za konieczne wyjaśnienie skarżącej, że zgłoszenie przez nią po raz drugi (kolejny) w toku rozpoznawania skargi w sprawie o sygn. I SA/Rz 99/22 wniosku o prawo pomocy w zakresie odnoszącym się do zwolnienia od wpisu od skargi nie mogło odnieść skutku w postaci przerwania biegu terminu, jaki został jej zakreślony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I z 19 maja 2022 r. Nie wniosła od tego zarządzenia zażalenia, przez co stało się prawomocne. Natomiast kolejny wniosek o prawo pomocy będzie procedowany przez referendarza sądowego przy uwzględnieniu art. 165 p.p.s.a. (w trybie zmiany orzeczenia, które nie kończy postępowania w sprawie, pod sygn. I SPP/Rz 82/22), ale z uwagi na zakres zgłoszonego żądania kwestie majątkowe i zdolności płatnicze skarżącej zostały już przez Sąd prawomocnie ocenione. Nie stwierdzono określonych w art. 246 § 1 p.p.s.a. przesłanek do uwzględnienia wniosku o prawo pomocy w jakimkolwiek zakresie.
Dlatego powinna była wykonać wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w przepisanym terminie. Prawomocna odmowa przyznania prawa pomocy oznacza bowiem, że skarżąca musi pokryć koszty inicjowanego postępowania we własnym zakresie, jaki wynika z art. 199 p.p.s.a., a kolejny wniosek o prawo pomocy nie wstrzymuje terminu, do którego obowiązek ten powinien zostać wykonany. Dopiero ewentualna zmiana orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy może mieć wpływ na wymóg realizacji obowiązku, stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Bez uiszczenia należnej opłaty skardze nie można było nadać dalszego biegu.