Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2013 r. T. L. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2013 r. znak [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni oświadczyła, że decyzji "nie odebrała", a o jej treści dowiedziała się w dniu 28 listopada 2013 r. W okresie, gdy przedmiotowa decyzja była awizowana, T. L. przebywała w [...], gdzie opiekowała się swoją mamą.
Do wniosku dołączyła oświadczenie swojej matki - L. S., zamieszkałej w [...], potwierdzające, że opiekowała się matką w [...] w okresie od 7 sierpnia do 31 sierpnia 2013 r. w związku z niedyspozycją ruchową (wypadnięcie dysku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.).
Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
- - wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,
- - zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
- - dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
Z kolei stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2013 r. została doręczona T. L. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 20 sierpnia 2013 r. Przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję awizowano dwukrotnie w dniach 6 sierpnia i 14 sierpnia 2013 r., a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego upłynął 19 września 2013 r. Skarga i wniosek o przywrócenie terminu zostały sporządzone dopiero w dniu 5 listopada 2013 r. (wpływ do organu 9 grudnia 2013r.).
Jak wynika z oświadczenia wnioskodawczyni, przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi było nieodebranie decyzji z powodu przebywania podatniczki, w okresie jej awizowania, t.j. w okresie od 7 do 31 sierpnia 2013 r., u jej matki, w miejscowości [...], jednak termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie upływał w dniu 19 września 2013 roku. Podatniczka miała jeszcze ponad dwa tygodnie na to, aby zapoznać się z treścią pozostawionych w skrzynce pocztowej zawiadomień i podjąć odpowiednie czynności zmierzające do zapoznania się z treścią decyzji. Zatem uznać należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przy tak określonej przyczynie niewniesienia skargi w terminie, mógłby rozpocząć swój bieg po upływie terminu do wniesienia skargi i być uzasadniony zbyt krótkim okresem na sporządzenie skargi do sądu.
T. L. wniosek jednak o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sporządziła dopiero 5 listopada 2013 r. (wpływ do organu 9 grudnia 2013 r.).
Stwierdzić więc należy, że wnioskodawczyni złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego ustawą.
Z uwagi na powyższe, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony, należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.