Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 19 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 1/18

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia WSA Bolesław Stachura przewodniczący
Rozpoznanie
w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2018 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 946/11 wydanego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2006-2008 po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Sygn. akt I SA/Sz [...]

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Sz 946/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2006-2008 po wznowieniu postępowania.

Strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia.

W konsekwencji ww. wyrok stał się prawomocny od dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie I SA/Sz 946/11. Jako przyczynę wznowienia wskazała wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 13 grudnia 2017 r. wyroku o sygn. akt SK 48/15 w przedmiocie podatku od nieruchomości w zakresie kwalifikacji dla potrzeb tego podatku obiektów budowlanych spełniających przesłanki uznania za budynki, a co do których zachodziła wątpliwość czy nie stanowią budowli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, gdyż zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Na podstawie art. 272 § 1 i 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Stosownie jednak do treści art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że skarga o wznowienie postępowania sądowego oparta na podstawie o której mowa w art. 272 § 1 p.p.s.a. powinna zostać wniesiona w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, lecz nie później niż w terminie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądowego w sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że zasadniczą funkcją terminu o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie postępowania nie może być wniesiona. Termin ten jest zatem terminem materialnym i nie podlega przywróceniu.

W konsekwencji skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 272 § 1 p.p.s.a., ale z naruszeniem art. 278 p.p.s.a. podlega odrzuceniu bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2013 r. II FSK 3232/13, a także J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 1125).

Jak wynika z akt sprawy orzeczenie w sprawie I SA/Sz 946/11 stało się prawomocne z dniem 12 kwietnia 2012 r., a wniesiona 29 grudnia 2017 r. skarga o wznowienie postępowania sądowego została oparta na przesłance o której mowa w art. 272 § 1 p.p.s.a., tym samym w sprawie ma zastosowanie 5-letni termin o którym mowa w art. 278 p.p.s.a.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd stwierdził, że złożona w dniu 29 grudnia 2017 r. skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, bowiem z dniem 12 kwietnia 2017 r. upłynął 5-letni termin w którym strona mogła domagać wznowienia postępowania sądowego w tej sprawie.

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 278 i art. 272 § 1 p.p.s.a. wniesioną w sprawie skargę o wznowienie postępowania uznał za niedopuszczalną i orzekł o jej odrzuceniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.