Uzasadnienie
Skarżąca J. Ł. pismem z dnia 23 lipca 2014 r. wniosła do Sądu niepodpisaną skargę na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie.
Skarżąca, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 sierpnia 2014 r., wezwaniem z dnia 19 sierpnia 2014 r., została zobowiązana do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 23 lipca 2014 r. przez podpisanie skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, opisane wyżej wezwanie zostało doręczone Skarżącej osobiście w dniu 21 sierpnia 2014 r. (dowód doręczenia: k.9), a siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 28 sierpnia 2014 r. We wskazanym terminie, ani dotychczas, Skarżąca nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga strony w postępowaniu powinna spełnić określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Z przepisów tych wynika, że skarga, jak każde pismo procesowe w sprawie, powinna być podpisana przez stronę, albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Z kolei z przepisu art. 215 p.p.s.a. wynika, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie Skarżąca, pomimo skierowanego do niej wezwania, nie uzupełniła braków skargi.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.