Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 30 czerwca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] ustalającą M.Z., A.C., I.M., E.G., Z.Z., M.Z. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok w kwocie [...] zł.
W piśmie z dnia 15 września 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie w całości wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku, skarżąca szczegółowo przedstawiła swoją sytuację materialną i osobistą oraz podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że ze względu na jej minimalne dochody, brak majątku wolnego od zajęć egzekucyjnych, długi spadkowe w kwocie ponad [...] tys. złotych, nie jest możliwa zarówno jednorazowa spłata jak i przymusowe wyegzekwowanie zobowiązania ustalonego decyzją organu I instancji, jak również pozostałych zobowiązań z tytułu podatków od nieruchomości za lata 2010 – 2014, których łączna kwota wynosi ponad 100 tys. złotych.
Skarżąca wystąpienie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków, upatruje w tym, że w przypadku podjęcia działań egzekucyjnych przez licznych wierzycieli, z uwzględnieniem spornych należności, podział uzyskanych w toku wszystkich egzekucji kwot między różnych wierzycieli będzie niemożliwy do odwrócenia, zaś skutki ewentualnej sprzedaży nieruchomości spowodują pozbawienie spadkobierców całej masy spadkowej.
Do wniosku dołączono dokumenty źródłowe w tym: zaświadczenie o zarobkach; kopię protokołu spisu inwentarza przedmiotów należących do spadku (ruchomości, nieruchomości, długi spadkowe) wraz z wyceną ich wartości, wyciąg z księgi wieczystej nieruchomości, obrazujący obciążenia egzekucyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Powołany przepis upoważnia do wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem zarówno decyzji organu I jak i II instancji.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca szczegółowo uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania decyzji organu I instancji, zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, poparte przedłożonymi dokumentami źródłowymi, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż - w świetle podniesionych przez skarżącą argumentów (przedstawionych w stanie faktycznym niniejszego postanowienia), wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zapłata bowiem kwoty wynikającej z tej decyzji ([...] zł), jak i zobowiązań ustalonych w pozostałych decyzjach dotyczących podatku od nieruchomości za lata 2010-2014, w łącznej kwocie ponad [...] zł, mogłaby zagrozić zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych skarżącej w obecnej jej sytuacji życiowej.
W ocenie Sądu, spłata w całości tej kwoty pieniężnej przy uwzględnieniu, że skarżąca jest osobą młodą (ur. 1986 r.), rozpoczynającą swoje życie zawodowe, uzyskuje niewielkie dochody, nie posiada żadnych oszczędności (co wynika z akt sprawy i oświadczeń skarżącej złożonych w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy), ma także inne zadłużenia (długi spadkowe na kwotę [...] tys. zł), jej majątek w postaci nieruchomości odziedziczonych po ojcu, w całości podlega zajęciu w postępowaniach egzekucyjnych, mogłaby spowodować trudne do odwrócenia skutki lub stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Mając na uwadze w szczególności bieżącą sytuację skarżącej, wykonanie decyzji organu I instancji mogłoby zatem mieć realny i znaczący wpływ nie tylko na jej sytuację ekonomiczną, ale i osobistą. Ponadto, jest oczywiste, że nieuiszczenie zobowiązań w podatku od nieruchomości powoduje naliczanie ustawowych odsetek za zwłokę po terminie ich płatności, a więc brak zapłaty niewątpliwie wiąże się z dalszym zwiększeniem zadłużenia skarżącej. Istnieje także realne niebezpieczeństwo wszczęcia kolejnego postępowania egzekucyjnego.
Mając zatem na względzie zarówno wysokość zobowiązań ciążących na skarżącej, jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, że wykonanie decyzji organu I instancji, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody w majątku skarżącej, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Dlatego też, w ocenie Sądu, opisana sytuacja skarżącej uzasadniała udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.