Uzasadnienie
P. O. w dniu 9 sierpnia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji doręczono stronie w dniu 9 lipca 2013 r. wraz z pouczeniem, że skargę na postanowienie należy wnieść do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia za pośrednictwem SKO.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie z przekroczeniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Stosownie do brzmienia art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Na podstawie art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Wobec doręczenia zaskarżonego postanowienia stronie skarżącej w dniu 9 lipca 2013 r. - co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - uznać należy, że ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 sierpnia 2013 r. Z uwagi na to, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 9 sierpnia 2013 r. (wynika to z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie), bez jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, uznać należy, iż została złożona po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu i - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.