Uzasadnienie
K. R. w piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 27 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
Sąd postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. odrzucił skargę i jednocześnie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie doręczono skarżącej 15 grudnia 2015 r.
W piśmie procesowym z dnia 21 grudnia 2015 r. (które nadano na poczcie 23 grudnia 2015 r.) skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. odrzucił zażalenie skarżącej, bowiem zostało ono wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. Postanowienie to skarżąca otrzymała 2 maja 2016 r. Natomiast, 9 maja 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie.
W związku ze złożonym wnioskiem sąd wezwał skarżącą do wykazania, że spełniła przesłanki wynikające z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."). Jednocześnie sąd pouczył skarżącą o brzmieniu art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.
Skarżąca odpowiadając na wezwanie sądu wskazała, że przyczyna uchybienia terminowi nastąpiła po 20 grudnia 2015 r., a wynika ona z faktu, że skarżąca jest bardzo ciężko chora. Skarżąca dodała, że pozostaje pod stałą opieką lekarską, przebywa co kilkanaście dni w szpitalach, korzysta z zabiegów. Skarżąca pozostaje także pod opieką psychiatry. Stany depresyjne związane z chorobą uniemożliwiają skarżącej normalne funkcjonowanie i w związku z tym wymaga stałej opieki. Ponadto, skarżąca wypowiedziała się co do jednoznacznego wskazania momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi. Do wniosku skarżąca dołączyła stosowną dokumentację lekarską.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W rozpoznanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zasługuje na uwzględnienie, bowiem został złożony w terminie oraz spełnia wszystkie wymogi formalne. Oceniając zgromadzone w sprawie dowody, sąd miał na względzie okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że 2 maja 2016 r. (dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu zażalenia) ustała przyczyna uchybienia terminowi i w ustawowym terminie skarżąca złożyła wniosek o jego przywrócenie. Ponadto, we wniosku (uzupełnionym pismem z dnia 21 czerwca 2016 r.) skarżąca wskazała okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu, m.in. na poważną jej chorobę, wyłączającą poczytalność. Skarżąca wywiązała się także z obowiązku dokonania czynności, której nie dokonała w terminie, a mianowicie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
W związku z tym, w zaistniałych okolicznościach sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do złożenia zażalenia. Sąd - na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.