Uzasadnienie
Pełnomocnik stron – D.K. i K.K. pismem z dnia 30 grudnia 2010 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także prawomocnego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] znak: [...] ustalającego koszty postępowania w kwocie [...], z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku prowadzonej do majątku skarżących egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek stron nie zasługuje na uwzględnienie z kilku przyczyn.
W pierwszej kolejności, odnośnie do zawartego w skardze żądania wstrzymania wykonania prawomocnego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] znak: [...] ustalającego koszty postępowania w kwocie [...], należy wskazać, że wniosek taki nie mógł zostać uwzględniony, gdyż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich, które nadają się do wykonania. Do nich bez wątpienia nie należy postanowienie organu ustalające koszty postępowania administracyjnego. Ponadto, wniosek skarżących został złożony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności innego aktu, tj. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych. Skoro postanowienie ustalające koszty postępowania administracyjnego nie jest przedmiotem skargi, to strona nie mogła skuteczne domagać się jego wstrzymania.
Odnosząc się zaś do wstrzymania wykonania zaskarżonej przez strony ww. decyzji, wyjaśnić należy, że warunkiem wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołali się jedynie na teść przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a. i wskazali, że wystawiono wobec nich tytuły wykonawcze oraz, że podjęto czynności egzekucyjne. Strony nie wyjaśniły jednak, w jakim stopniu okoliczności te miałyby wpływ na uszczuplenie majątku skarżących, jak również nie wykazały realnego zagrożenia dla ich sytuacji finansowej. Wobec braku informacji co do rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawców, posiadanego przez nich majątku, możliwości płatniczych, które to informacje pozwalają na ocenę czy na skutek wykonania decyzji może dojść do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie sposób ustalić, czy prowadzona egzekucja spowoduje zaistnienie tychże przesłanek. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżących uzasadnienia wniosku.
Wobec powyższego przewidywania co do ewentualnych skutków finansowych związanych z obowiązkiem uiszczenia należności, nawet w trybie przymusowym, braku ich poparcia jakimikolwiek dowodami czy argumentami, należało uznać, że samoistnie okoliczności te nie mogą stanowić przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, spośród wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.