Uzasadnienie
[...], reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. wniósł skargę na Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi, w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jako że przedmiotowa sprawa podlegała już rozstrzygnięciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt [...] oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma natomiast miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istota powyższej regulacji sprowadza się do tego, iż w tej samej sprawie, pomiędzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko jednokrotnie. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji.
W przedmiotowej sprawie skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego została już prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt [...], który oddalił skargę skarżącego na powyższą decyzję. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 5 stycznia 2016 r.
Wobec powyższego niedopuszczalne jest ponowne wniesienie skargi na tę samą decyzję już osądzoną.
Z uwagi zatem na to, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi zarówno tożsamość przedmiotowa jak i podmiotowa ze sprawą [...], która została prawomocnie osądzona, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.