Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku Spółki przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r. wraz z odsetkami.
Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. pełnomocnik organu poinformował, że w dniu 16 grudnia 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wydał decyzję nr [...] określającą Spółce zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r. oraz przedłożył kserokopię tej decyzji. Pełnomocnik Spółki potwierdził fakt doręczenia decyzji przed dniem rozpoznania sprawy przez Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego, np. wskutek jej wygaśnięcia.
W postanowieniach z dnia 19 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 1970/10 oraz o sygn. akt II FSK 1970/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że: "Wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny jest zdania, że umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., następuje także w przypadku, gdy przed rozstrzygnięciem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na decyzję w sprawie zabezpieczenia, wydanej w trybie art. 33 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, decyzja ta wygasła z mocy prawa.
Dla porządku jedynie wypada przypomnieć, że w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 1/11 stwierdzono, iż wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy (ONSAiWSA 2012/1/2, LEX nr 964562). Zdaniem NSA jest rzeczą oczywistą, że jeżeli do dnia orzekania przez sąd pierwszej instancji, zaskarżony akt administracyjny przestał istnieć w obrocie prawnym, postępowanie sądowoadministracyjne mające na celu ocenę legalności tego aktu staje się bezprzedmiotowe i w związku z tym winno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Uwzględniając wyżej przywołane uzasadnienia postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz mając na względzie okoliczność, że do dnia orzekania w tej sprawie, zaskarżony akt administracyjny mający za przedmiot orzeczenie o zabezpieczeniu przestał istnieć w obrocie prawnym wskutek jego wygaśnięcia poprzez wydanie decyzji określającej skarżącej Spółce zobowiązanie podatkowe, postępowanie sądowe w sprawie oceny legalności zaskarżonego aktu należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.