Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. A.Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą[...], reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 30 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku spółki zobowiązania w tym podatku.
Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. skarżąca Spółka oświadczyła, iż cofa skargę.
W uzasadnieniu wskazała, iż cofnięcie skargi wynika z wydania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...], decyzji z dnia 9 stycznia 2017 r. nr [...] w której to decyzji, stwierdzono wygaśnięcie decyzji z dnia 6 lipca 2016 r.nr [...], będącej przedmiotem zaskarżonego w skardze rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie.
Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą[...], uznać należało w pełni za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.
Wobec uiszczenia przez skarżącą wpisu od skargi, o zwrocie przedmiotowej opłaty, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.