Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 września 2014 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej zwana: "Spółką", "Skarżącą") złożyła skargę na wyżej powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 rok, po wznowieniu postępowania.
W dniu 10 czerwca 2015 r. Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Uzasadniając wniosek, Skarżąca podniosła, że wskutek egzekwowanych w drodze postępowania egzekucyjnego wydanych przez Burmistrza decyzji wymierzających podatek od nieruchomości za lata 2007 – 2010, które następnie zostały w całości uchylone, została zmuszona do zbycia posiadanej nieruchomości oraz zawieszenia działalności od dnia 1 sierpnia 2010 r. Obecnie wskutek nieprowadzenia działalności nie uzyskuje żadnego dochodu i nie może uczestniczyć w obrocie gospodarczym. Wskazano także, że zaskarżona decyzja jest jedną spośród decyzji dotyczących podatku od nieruchomości za ww. lata, która pozostała w obrocie prawnym i której egzekwowanie uniemożliwia Spółce prowadzenie działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności zostały już ocenione przez Sąd i zaważyły o przyznaniu Spółce prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zdaniem Skarżącej odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w postaci dalszego braku możliwości podjęcia działalności jak i trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną, a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami jej wykonania nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd ogranicza się do oceny, czy w świetle materiału zgromadzonego w aktach oraz uzasadnienia wniosku istnieje niebezpieczeństwo (prawdopodobieństwo) nastąpienia skutków określonych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny zasadniczo nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego, lecz orzeka na podstawie akt i w granicach danej sprawy. Na tej podstawie dokonuje oceny, czy w świetle uzasadnienia wniosku i charakteru aktu lub czynności spełnione zostały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji.
Z tego powodu na wnioskodawcach ciąży obowiązek dbałości o własne interesy przez uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za zasadnością zgłoszonego żądania. Powinni zatem wykazać możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, wymagających dużych nakładów sił i środków dla przywrócenia poprzedniego stanu rzeczywistości lub stanu niebezpieczeństwa nastąpienia szkody oraz jej rozmiarów, które muszą być znaczne, a więc większe niż zwykłe konsekwencje wykonania aktu. Jedynie w przypadkach oczywistych, kiedy wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. można stwierdzić także bez ich uprawdopodobnienia przez wnioskodawców, Sąd może taki nieuzasadniony należycie wniosek uwzględnić.
Analizując złożony w rozpoznawanej sprawie wniosek pod kątem wymienionych na wstępie przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że Skarżąca wskazała na okoliczności, które wyczerpują przesłanki powołanego na wstępie przepisu, pomimo tego, że uzasadnienie wniosku nie jest pełne a strona do wniosku tego nie dołączyła żadnych dokumentów źródłowych. Niemniej jednak o zasadności wniosku świadczą zarówno wysokość zobowiązania, do którego zapłaty Skarżąca jest zobowiązana, jak też jej sytuacja faktyczna i finansowa. Niewątpliwie bowiem zapłata czy też wyegzekwowanie w chwili obecnej podatku w kwocie [...] zł, w sytuacji gdy jest oczywiste, że Skarżąca nie prowadzi działalności od 2010 r. i nie posiada majątku, co potwierdzają oświadczenia i dokumenty przedłożone do postępowania w przedmiocie prawa pomocy, nie jest realne i będzie stanowiło dolegliwość, której rekompensata może okazać się niemożliwa oraz może skutkować ostateczną likwidacją Spółki.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.