Uzasadnienie
R.M. wystąpiła do Urzędu Skarbowego w K. o wydanie zaświadczenia o dochodach i majątku oraz o zatrudnieniu C.P., dłużnika alimentacyjnego wobec małoletniej jego córki, M.M. w celu "poparcia wyjaśnień dla Komornika przy Sądzie Rejonowym w S.".
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z [...] r. odmówił wydania żądanego zaświadczenia wyjaśniając, że zgodnie z art. 306 i § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje na wniosek podatnika zaświadczenie o wysokości tylko jego dochodu lub obrotu w zakresie określonym w § 2 tego przepisu. Ponadto organ poinformował, że zgodnie z art. 299 Ordynacji podatkowej organ podatkowy udostępnia dane zawarte w aktach podatkowych organom i osobom wymienionym w art. 298 tej ustawy.
R.M. wniosła zażalenie na w/w postanowienie domagając się jego uchylenia i wydania wnioskowanego zaświadczenia w celu jego przedstawienia Sądowi Rejonowemu B. i Komornikowi sądowemu w S. Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji podzielając w pełni jego argumentację.
Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 306a § 2 Ordynacji podatkowej zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
- - urzędowego potwierdzenia określonych faktów wymaga przepis prawa,
- - osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Przepisy prawa nie przewidują jednak uprawnienia do żądania zaświadczenia o sytuacji małżonka podatnika. Jeżeli rzeczywiście dane, jakie znajdują się w posiadaniu urzędu skarbowego, są niezbędne w sprawie alimentacyjnej, to takie informacje – zgodnie z art. 298 Ordynacji podatkowej – mogą być udzielone na żądanie sądu prowadzącego sprawę.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R.M. jako przedstawicielka ustawowa małoletniej M.P.. /M./ wniosła o uchylenie postanowień obu instancji i podtrzymała dotychczasowe żądanie wydania zaświadczenia o dochodach i majątku zobowiązanego do alimentacji córki C.P., w celu wyegzekwowania zasądzonych alimentów.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodne z prawem.
Trafne i zgodne z art. 306a § 2 Ordynacji podatkowej jest stanowisko zaskarżonego postanowienia, że zaświadczenie potwierdzające określone fakty lub stan prawny wynikający z prowadzonej ewidencji, rejestrów lub innych posiadanych danych, organ podatkowy wydaje jeżeli:
- - urzędowego potwierdzenia określonych faktów wymaga przepis prawa,
- - osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Jak trafnie wskazały organy podatkowe, zgodnie z art. 306i Ordynacji podatkowej podatnik może żądać od urzędu skarbowego zaświadczenia o wysokości swojego dochodu i obrotu w określonym zakresie. Jest to przepis uprawniający podatnika do żądania zaświadczenia wyłącznie o swojej sytuacji dotyczącej dochodu lub obrotu.
Nie ma natomiast przepisu prawa, który uprawniałby osobę do żądania od urzędu skarbowego wydania zaświadczenia o dochodach i majątku innego podatnika. Nie było zatem podstaw z art. 306a § 2 Ordynacji podatkowej do wydana żądanego zaświadczenia, co uzasadniało odmowne załatwienie wniosku.
Organy podatkowe poinformowały skarżącą, że informacje o dłużniku alimentacyjnym niezbędne w postępowaniu sądowym są udzielane na żądanie sądu prowadzącego sprawę alimentacyjną na podstawie art. 298 i 299 Ordynacji podatkowej. Należy dodać (również informacyjnie), że uprawnienie do żądania informacji z akt podatkowych przysługuje również komornikowi sądowemu w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym (art. 299 § 3 pkt 8 i § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Skarżąca powinna zainicjować uprawnione organy do podjęcia w/w działań, przy czym w pierwszej kolejności powinna wykonać wezwanie komornika z 15 września 2005r., co do tego czy podtrzymuje wniosek egzekucyjny i żądanie prowadzenia egzekucji świadczeń alimentacyjnych, wskazać sposób egzekucji wg których egzekucja ma być prowadzona (wskazane w nawiasie), podać stan zaległości w płatności alimentów. Wbrew przekonaniu skarżącej komornik nie wymagał (i nie mógł wymagać) od niej przedłożenia zaświadczenia z urzędu skarbowego o dochodach i majątku dłużnika alimentacyjnego.
W dalszej kolejności istnieje możliwość skorzystania z pomocy przewidzianej w ustawie z 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacjach oraz o zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732) przed organem właściwym, którym dla wierzyciela jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta wg miejsca zamieszkania osoby uprawnionej. Urząd skarbowy nie jest właściwy w tych sprawach.
W tym stanie nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/K.Zaremba /-/K.Sobocińska /-/M.Kowalewska