Uzasadnienie
W dniu 30 września 2009 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w B. wpłynął wniosek E. S. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów dnia [...] r. wydał indywidualną interpretację (doręczając ją stronie 4 stycznia 2010 r.), w której przedstawione we wniosku stanowisko skarżącej uznał za nieprawidłowe.
Interpretacja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na interpretację przepisów podatkowych z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa. Pouczono też, iż wezwanie należy skierować do organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji i że skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 13 stycznia 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła skargę bezpośrednio Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Przedmiotowa skarga, która wpłynęła do biura podawczego tutejszego Sądu w dniu 15 stycznia 2010r., została nadana przez Sąd na adres organu administracyjnego w dniu 18 stycznia 2010 r.
W dniu 18 lutego 2010 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w B. na skargę wraz ze skargą i aktami postępowania administracyjnego. Organ wskazał, iż przedmiotowa skarga została przesłana w dniu 13 stycznia 2010 r. zarówno do właściwego sądu jak i do tutejszego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 52 § 3 cyt. ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Ten tryb dotyczy między innymi, wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Przepis art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia więc dwa warunki jej dopuszczalności:
- - skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa,
- - wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej.
Warunki te muszą zostać spełnione łącznie.
W niniejszej sprawie organy podatkowe wydały interpretację indywidualną w dniu [...] r. i interpretacja ta została doręczona skarżącej w dniu 4 stycznia 2010 r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za dzień, w którym skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. Mając na uwadze powołany przepis art. 52 § 3 cyt. ustawy, skarżąca w terminie czternastu dni, to jest do dnia 18 stycznia 2010 r. winna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżąca mimo prawidłowego pouczenia o terminie oraz trybie wnoszenia skargi do sądu, zawartego w końcowej części uzasadnienia interpretacji indywidualnej, nie dopełniła wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a. obowiązku wezwania organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa tylko wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz do organu. Skarżąca nie wyczerpała więc toku instancji.
Na marginesie Sąd zauważa, iż postępowania w sprawie interpretacji podatkowej, wszczynane jest na pisemny wniosek zainteresowanego i wydawane w jego indywidualnej sprawie (art.14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). A zatem wnioskodawca może pytać tylko o własną sytuację prawnopodatkową (interpretacja indywidualna). Stąd zaskarżenie interpretacji indywidualnej nr [...] z dnia [...]r. wydanej na wniosek E. S., przez A. S. nie jest możliwe.
Reasumując i nie dokonując oceny czy skarżący A. S. posiada przymiot strony w postępowaniu sądowym należy stwierdzić, że niewyczerpanie toku instancji w postępowaniu przed organem administracji publicznej, które jest warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego szeroko rozumianego aktu administracyjnego, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 58 § 3 cyt. ustawy, postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.