Uzasadnienie
[...], [...] i [...], pismem z dnia 4 września 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona: [...] w dniu 26 lipca 2014 r., [...] w dniu 22 lipca 2014 r., zaś [...] w dniu 6 sierpnia 2014 r.
Skarżący: [...], [...] oraz [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję nadali w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zw. dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona [...] dnia 26 lipca 2014 r. W treści decyzji zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. W pouczeniu tym, w szczególności zawarto informację, że decyzja może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 25 sierpnia 2014 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 września 2014 r., czyli z uchybieniem terminu.
W tej sytuacji zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, skargę [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., należało odrzucić, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.