Uzasadnienie
W dniu 4 stycznia 2008 r. A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacjii Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r.
W dniu natomiast 23 czerwca 2008 r. skarżący przekazał Sądowi pismo z dnia 20 czerwca 2008 r. oraz załączony do niego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r. o sygn. akt II GSK 349/07 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004 r. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny wyeliminował z obrotu prawnego zarówno wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i ostateczną decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004 r., jednak – nie mając kompetencji do stosowania w postępowaniu kasacyjnym przepisu art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd ten nie mógł usunąć stwierdzonych naruszeń prawa w stosunku do decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdzającej nieważność decyzji przyznającej skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004 r.
Pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. oświadczył, że nie jest mu wiadome, na jakim etapie znajduje się obecnie postępowanie w ww. sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004 r.
W tej sytuacji, Sąd mając na uwadze, że obecnie w obrocie prawnym może znajdować się także decyzja, którą uchylono decyzję stwierdzającą nieważność decyzji przyznającej skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004r., co rodziłoby taki skutek, że o uprawnieniu skarżącego do otrzymania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. rozstrzygałyby dwie decyzje wydane w I instancji w tej samej sprawie, a taka sytuacja rodziłaby konieczność zastosowania przez Sąd w sprawie przepisu art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do zaskarżonej skargą decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako dotyczących sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją administracyjną, i stwierdzenie ich nieważności, to okoliczność ta daje podstawę do zawieszenia postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia administracyjnego postępowania nadzwyczajnego toczącego się w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności na rok 2004 – na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – gdyż rozstrzygnięcie sprawy sądowej zależy od wyniku tego toczącego się postępowania administracyjnego.