Uzasadnienie
Skarżący W. C. wniósł 24 stycznia 2005 r. (data stempla pocztowego na przesyłce) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji określających w podatku od towarów i usług zaległości podatkowe za marzec, maj i czerwiec 1999 r. oraz określającej zobowiązanie podatkowe za lipiec 1999 r. 8 listopada 2005 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącego, którym cofnął skargę.
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uznając, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o umorzeniu postępowania sądowego.
Wobec tego, że cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy, zwrócono skarżącemu połowę uiszczonego wpisu.