Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 126/10

Uzasadnienie

Interpretacją indywidualną z dnia [...] Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko "P" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w S. za nieprawidłowe wskazując, że - wbrew poglądowi Spółki - usługi polegające na przygotowaniu stoisk wystawienniczych, ich aranżacji i zabudowy należy kwalifikować nie jako usługi reklamy, lecz jako usługi pomocnicze do usług w dziedzinie targów i wystaw. Ponadto, miejscem ich świadczenia jest - wg organu - miejsce, gdzie usługa jest faktycznie świadczona (na podstawie przepisu art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 53 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.).

Spółka w dniu 21 stycznia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. interpretację indywidualną, zarzucając m.in. wydanie jej z naruszeniem przepisów art. 27 ust. 1 i 3 w związku z ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Sądowi z urzędu wiadome jest, że w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu o sygn. akt I SA/Po 720/09 Sąd ten postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) pytanie prejudycjalne o następującej treści:

1. a) czy unormowania wynikające z art. 52 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że usługi czasowego udostępniania stoisk wystawowych i targowych klientom prezentującym swoją ofertę na targach i wystawach należy zaliczyć do wymienionych w tych przepisach usług pomocniczych do usług targów i wystaw, tj. podobnych do działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej, naukowej, edukacyjnej, rozrywkowej, które opodatkowane są w miejscu ich faktycznego świadczenia,
2. b) czy też należy przyjąć, iż są to usługi reklamy opodatkowane w miejscu, gdzie usługobiorca posiada stałą siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na rzecz którego świadczone są usługi lub, w przypadku ich braku, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu stosownie do art.56 ust.1 lit.b Dyrektywy 112
3. - przy przyjęciu założenia, że usługi te dotyczą czasowego udostępniania stoisk klientom prezentującym swoją ofertę na targach i wystawach, które zazwyczaj poprzedza sporządzenie projektu i wizualizacji stoiska oraz ewentualny transport elementów stoiska i jego montaż w miejscu organizacji targów lub wystawy, a klienci usługodawcy wystawiający swoje towary lub usługi, uiszczają odrębnie organizatorowi danej imprezy opłaty za samą możliwość udziału w targach czy w wystawie, które obejmują koszty mediów, infrastruktury targowej, obsługi medialnej itp.; za wystrój i budowę własnego stoiska odpowiada każdy wystawca samodzielnie i w tym zakresie korzysta on z przedmiotowych, wymagających wykładni, usług; za wstęp na targi i wystawy ich organizatorzy pobierają od zwiedzających osobne opłaty, które przypadają organizatorowi imprezy, a nie usługodawcy.

W skardze Spółki skierowanej do tut. Sądu podniesiony został m.in. zarzut wadliwej kwalifikacji wskazywanych przez Spółkę usług, jako usług pomocniczych do usług targów i wystaw, a nie usług reklamy, oraz zarzut naruszenia przepisów art. 27 ust. 1 i 3 w związku z ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez uznanie, że miejsce świadczenia usług określa art. 27 ust. 2 tej ustawy.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa jest w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) w sprawie ww. pytania prejudycjalnego będzie miało wpływ na ocenę legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w B., gdyż dotyczy ono kwalifikacji ww. usług oraz określenia miejsca świadczenia tych usług.

Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie.