Uzasadnienie
UMiKM, pismem z dnia 9 października 2015 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności III i IV raty podatku od nieruchomości za 2014 r.
Dwoma odrębnymi postanowieniami z dnia 23 lutego 2016 r. Sąd postanowił:
- – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") o odrzuceniu skargi wobec K M, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego tej skargi w postaci braku podpisu Skarżącego pod skargą;
- – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi wobec U M, z uwagi na przedwczesne złożenie przez nią skargi.
Odpisy postanowień Sądu, wraz z pouczeniami o przysługujących od nich środkach zaskarżenia oraz trybie i terminie złożenia tych środków, doręczono Skarżącym w tym samym dniu, tj. 26 lutego 2016 r.
W dniu 25 marca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Skarżący złożyli pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna", w którym wnieśli o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lutego 2016 r. i przychylenie się do ich wniosku o odroczenie terminu płatności III i IV raty podatku od nieruchomości za 2014 r.
W zaistniałym stanie sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 1 kwietnia 2016 r., pismo Skarżących z 25 marca 2016 r. zostało uznane odpowiednio - za skargę kasacyjną wniesioną przez U M na postanowienie z 23 lutego 2016 r. (o odrzuceniu skargi wobec U M) oraz za zażalenie wniesione przez K M na postanowienie z 23 lutego 2016 r. (o odrzuceniu skargi wobec K M).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednakże, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wykładnia przepisu art. 175 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skargi kasacyjnej nie może sporządzić U M. Uprawnionymi do jej sporządzenia są bowiem wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego art. 175 p.p.s.a., a mianowicie adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej, do zredagowania której zgodnie z wymaganiami niniejszej ustawy niezbędne są kwalifikacje prawnicze. W rozpoznawanej natomiast sprawie skargę kasacyjną sporządziła sama Skarżąca, a więc podmiot nieuprawniony do jej zredagowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.