Uzasadnienie
Skarżąca Spółka pismem z dnia 14 października 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 6 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2008 r. wraz z odsetkami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Do pisma organ dołączył decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 30 października 2013 r. znak: [...] w której na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił w całości swoją decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 grudnia 2013 r. wezwano Spółkę do uiszczenia należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [....] zł wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 13 grudnia 2013 r., a w związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 20 grudnia 2013 r., który to dzień nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Pomimo upływu zakreślonego terminu nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przekazanie przez organ administracji skargi do sądu administracyjnego uruchamia działania sądu, których pierwszym celem jest dokonanie wstępnej kontroli wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego oraz wezwanie strony do uiszczenia wpisu od skargi [...]. Zgodnie z przywołanym przepisem Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wpis jest opłatą w rozumieniu art. 220 § 1 w zw. z art. 212 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W następstwie zastosowania przez organ odwoławczy procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., odwoławczy w trybie tzw. autokontroli wyeliminował z obrotu prawnego, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 495).
Wskazać należy, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne (braki formalne, brak wpisu) do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania.
Skoro w rozpoznawanej sprawie skarga nie została należycie opłacona, to nieskuteczne jej wniesienie oznaczało, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można było umorzyć postępowania, które nie zostało wszczęte. W związku z powyższym, Sąd nie mógł umorzyć postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.