Uzasadnienie
K. Z.-B. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów spadkodawcy.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd z urzędu zawiesił postępowanie sądowe zainicjowane skargą Skarżącej.
Pismem z dnia 29 marca 2016 r., Skarżąca oświadczyła, że cofa swoją skargę oraz wniosła o zwrot kwoty [...] zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 128 § 1 oraz art. 132 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Jak stanowi art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Z kolei, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi przez Skarżącą nie budzi żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą też określone w art. 60 p.p.s.a. przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tym stanie faktycznym i prawnym zaistniały zatem podstawy do podjęcia postępowania sądowego, zawieszonego postanowieniem Sądu z dnia 11 stycznia 2016 r., i orzeczenia o umorzeniu tego postępowania oraz o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a., art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.