Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29.08.2014 r. nr [...] Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – zwany dalej: "Dyrektorem ARiMR" utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w [...] – zwany dalej: "Kierownikiem ARiMR" z dnia 10.06.2014 r., nr [...] w sprawie odmowy płatności rolnośrodowiskowej.
L.M. – zwany dalej: "Skarżącym" pismem z dnia 26.09.2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora ARiMR.
W uzasadnieniu skargi Skarżący zarzucił decyzji naruszenie art. 6, 8, 9, 11 K.p.a., § 9 ust 3 rozporządzenia z dnia 26.02.2009 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, art. 2 rozporządzenia 1120/2009 z dnia 29.10.2009 r., art. 39 rozporządzenia Rady Nr 1698/2005 z dnia 20.09.2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
W treści uzasadnienia Skarżący wskazał, że Dyrektor ARiMR pominął przy wydaniu decyzji fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokiem z dnia 19.08.2014 r., sygn. akt II GSK 871/13 uchylił wyrok WSA w Warszawie z dnia 08.01.2013 r. sygn. akt V SA/Wa1951/12 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Zdaniem Skarżącego wbrew twierdzeniom ARiMR nie można stwierdzić, jakoby nie istniała decyzja z dnia 15.02.2010 r. nr [...] (w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł, w tym z tytułu pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1. Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł za powierzchnie [...] ha).
Ponadto Skarżący wskazał, że nie mogą istnieć w obrocie prawnym dwie decyzje dotyczące tej samej sprawy, a zawierające odmienne i przeciwstawne rozstrzygnięcia.
Dyrektor ARiMR odnosząc się do ww. informacji podkreślił, że stanowi ona okoliczność uzasadniającą zawieszenie postępowania ze skargi na decyzję Dyrektora ARiMR z dnia 29.08.2014 r. nr [...]. Wskazany przez Skarżącego fakt nie był znany Dyrektorowi ARiMR w dniu 29.08.2014 r., kiedy wydawana była przedmiotowa decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika ARiMR. Ponadto Dyrektor ARiMR wskazał, że wyrok WSA w Warszawie w związku z ponownym rozpoznaniem sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15.02.2010 r. nr[...], na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę z dnia 27.10.2014 r. - nie został jeszcze wydany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.,) – dalej: "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 O.p., art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a K.p.a.) lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z 13.06.2008 r., I FZ 221/08, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), czy postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 P.p.s.a.). Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
Sądowi z urzędu wiadome jest, że NSA wyrokiem z dnia 19.08.2014 r., sygn. akt II GSK 871/13 uchylił wyrok WSA w Warszawie z dnia 8.01.2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1951/12 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.
Przedmiotem ww. postępowania jest stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej (tj. decyzji Kierownika ARiMR z dnia 15.02.2010 r. przyznającej Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł, w tym z tytułu pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1. Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł za powierzchnie [...] ha.
Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy w ww. przedmiocie ma niewątpliwie wpływ na wynik niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym w całości zaskarżono decyzję Dyrektora ARiMR z dnia 29.08.2014 r. nr[...], w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009.
Zauważyć bowiem należy, że w wyniku prawomocnie zakończonego postępowania sądowego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r., ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Prezesa ARiMR (oraz Dyrektora ARiMR), tak jak domaga się tego Skarżący w odrębnym postępowaniu, będzie wpływać na ocenę legalności decyzji z dnia 29.08.2014 r. (por. Uchwała NSA z dnia 13.11.2012 r., sygn. akt I OPS 2/12, dostępna w http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.