Uzasadnienie
W piśmie z dnia 23 września 2014 r. spółka złożyła do sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Skarga została podpisana przez J R. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 listopada 2014 r., pismem sądu z dnia 7 listopada 2014 r. zobowiązano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, z którego wynika upoważnienie do reprezentowania spółki przez J R. Do wykonania wezwania zakreślono skarżącej spółce termin 7 dni, liczony od dnia doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie to doręczono stronie skarżącej pod wskazany w skardze adres w dniu 17 listopada 2014 r., a 7-dniowy termin upłynął 24 listopada 2014 r. (poniedziałek). Spółka w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowej spółka nadesłała dopiero pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 ze zm.),zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z brzmieniem art. 28 §1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca spółka, dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie.
W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem, z którego wynika organ uprawniony do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień złożenia skargi. W razie niewykazania umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu, Przewodniczący Wydziału wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Niewykonanie w terminie wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (dostępne w bazie orzeczeń NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tylko pismo uzupełnione lub poprawione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.). Sankcją za nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie jest odrzucenie skargi, niezależnie od tego, że braki te zostały uzupełnione po upływie zakreślonego terminu, lecz przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. O zastosowaniu sankcji nie może decydować to, kiedy sąd wyda postanowienie, ani to, czy przekroczenie terminu jest znaczne, czy nieznaczne.
Istotne znaczenie ma przepis art. 85 p.p.s.a., który stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności, może wystąpić o przywrócenie terminu i tylko w tym trybie mogą być zniesione konsekwencje uchybienia terminu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, należało - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.